Znalazłam jakis stary zeszyt od polskiego, w którym mam co nieco o prologu. Po prostu napisze na podstawie tego coś, ale i i tak musicie sami sobie poskładać do kupy i zrobic z tego wypracowanie.
Cel anioła - doprowadzenie duszy do zbawienia
Anioły potraktowane z pełna powagą, ukazanie duszy człowieka, o którą toczą walkę dobre i złe moce. Anioły moga tez być ilustracją psychomachii czyli bicia się z myślami.
Anioł stróż przedstawia biografię Gustawa, który popełnił samobójstwo. Gustaw jest sierotą. Matka w niebie modli się za swego syna (rola modlitwy wstawienniczej w zyciu). Ukazanie wspólnoty żywych z umarłymi.
Anioł nawiedzał gustawa w snach, ukazywał mu wizje niebiańskie i piekielne (motywy oniryczne, czyli snu). Sen bywa aktem poznania, pogłebionego zycia duchowego, miejscem objawienia. aniołowie wyprosili u Boga specjalny dar cierpienia pokutnego, cierpienia w samotności (przyrównanie do cierpienia na pustyni). Bez ascezy nie ma siły wewnętrznej. Przeznaczeniem bohatera jest więc wykonanie ważnej misji (jak u proroka na pustyni).
Więzień snuje rozważania, mówi, że nie wiadomo, co jest w życiu jawa, a co snem. Nakreslenie słów Deo Optimo Maximo to znak, że dokonało się coś ważnego w życiu )człowiek zyje i umiera na chwałę Bożą). W dzień Wszystkich Świętych umiera Gustaw, rodzi się Konrad.
Końcowa kwestia ducha mówi o tym, że w akcie takiej przemiany jednostka otrzymuje siłę by zmieniac świat. Ale duch jest sceptyczny. Nie wie w jaki sposób Konrad wykorzysta tę siłę.
Użytkownik Carrie edytował ten post 26 listopad 2007 - 15:41