Skocz do zawartości

Witaj!

Zarejestruj się, aby dołączyć do jednej z największych polskich społeczności!





Zdjęcie

Niewygodnie

Napisane przez nancy , 29 kwiecień 2018 · 42 Wyświetleń

Gdzieś musiałam popełnić błąd, bo mi w moim życiu niewygodnie. Cały czas mam wrażenie, że to nie to, czego oczekiwałam. Gdzieś na rozdrożu musiałam pójść w złą stronę, a teraz błądzę, bo nie wiem jak wrócić. Chcę wszystko zacząć od nowa, znowu, ale nie chcę ranić ludzi wokół. A zranię, jeżeli wszystko zresetuję. Powinnam postawić siebie na pierwszym miejscu, ale nie zniosłabym łez i bólu, jaki bym spowodowała. Mam wrażenie, że znowu piszę to samo, ale to wszystko nadal we mnie siedzi i ciężko coś zmienić.
Mam pracę, którą lubię, bo mam dość duży luz, jeżeli chodzi o środowisko, w którym jestem. Ale z drugiej strony, żeby tą pracę utrzymać, muszę ukończyć kursy i zdać egzaminy. A mnie się już nie chce. Mam wrażenie, że po prostu za stara jestem, aby siedzieć w książkach. Póki co, zdałam już cztery egzaminy mam jeszcze trzy, w tym dwa, które są dość ciężkie. No dobra, dajmy na to, że wszystko zdam na czas... i co dalej. Zostanę w pracy, którą lubię, ale nadal będę w kraju, w którym być nie chcę. Tak bardzo chciałabym wrócić. Ciężko jest być z dala od wszystkich i wszystkiego, co mnie wykreowało na osobę, którą jestem. Tu, w Anglii, jest dobrze o tyle, że nie muszę się martwić o pieniądze, ale mała z nich radość, jak wokół nie mam przyjaciół i rodziny. Nie ma gorszego smaku radości, jak ta smakowana w samotności. Bywają chwilę, że rozmawiam z kotem, bo nie mam się do kogo odezwać. Moja druga połówka, jest. Ale coraz mniej rozmawiamy, coraz mniej przytulamy, coraz mniej jesteśmy razem. Nawet teraz on ma słuchawki na uszach, więc i ja założyłam. Rozmawiamy, ale coraz rzadziej i bardziej o tym, co w pracy. Czasem tęskni mi się za szaloną miłością, która mam wrażenie, mnie ominęła. Kocham, jestem wdzięczna, że w końcu mam normalnego faceta, ale czegoś mi brak. Nie chcę tego stracić, ale nie chcę też wiecznie walczyć o jego uwagę. Zmęczona jestem. Będąc tu, daleko od znajomych, tracę ich, tracę czas. Każdy ma swoje życie, za nim gna. Znajoma z młodych lat, której nie ma w pobliżu, jest na szarym końcu zainteresowań. Przykro mi, że nikt nawet już życzeń na święta nie wysyła. Moje są bez odpowiedzi. Smutno, przykro, ciężko, niewygodnie...



  • 0



Maj 2018

N P W Ś C P S
  12345
6789101112
13141516171819
202122 23 242526
2728293031